Import a procedury specjalne – kiedy warto je stosować

Import a procedury specjalne to zagadnienie dotyczące sytuacji, w których przywóz towarów spoza Unii Europejskiej nie kończy się dopuszczeniem do obrotu, lecz objęciem towarów jedną z procedur specjalnych przewidzianych w unijnym prawie celnym. Procedury specjalne pozwalają na czasowe zawieszenie należności celnych, przetwarzanie towarów, ich magazynowanie lub przemieszczanie bez natychmiastowej zapłaty cła i podatków. Stosuje się je wtedy, gdy towar nie ma być od razu wprowadzony do swobodnego obrotu w Unii Europejskiej.

Kiedy import nie kończy się dopuszczeniem do obrotu?

Import to przywóz towarów z państwa trzeciego na obszar celny Unii Europejskiej. W ujęciu celnym import polega na przedstawieniu towaru organowi celnemu, złożeniu zgłoszenia celnego i objęciu towaru określoną procedurą celną.

Najczęściej import kończy się objęciem towaru procedurą dopuszczenia do obrotu, co powoduje powstanie długu celnego, obowiązek zapłaty należności celnych, obowiązek zapłaty podatku VAT z tytułu importu, nadanie towarowi statusu unijnego.

Jednak nie każdy import musi kończyć się dopuszczeniem do obrotu. W określonych sytuacjach możliwe jest zastosowanie procedur specjalnych.

Import nie kończy się dopuszczeniem do obrotu, jeżeli towar:

• ma zostać przetworzony i następnie wywieziony poza Unię Europejską,

• ma być czasowo magazynowany bez zapłaty należności,

• ma być wykorzystany w określonym celu i następnie wywieziony,

• ma być przemieszczany pod kontrolą celną do innego miejsca.

W takich przypadkach stosuje się procedury specjalne, które pozwalają na:

• zawieszenie należności celnych,

• odroczenie płatności,

• przetwarzanie towarów bez ich dopuszczenia do obrotu,

• zachowanie statusu towaru nieunijnego.

Co to są procedury specjalne w imporcie?

Procedury specjalne to szczególne tryby postępowania celnego, które umożliwiają inne wykorzystanie towarów niż ich dopuszczenie do obrotu. Dzielą się na cztery podstawowe grupy:

• składowanie,

• szczególne przeznaczenie,

• uszlachetnianie.

W kontekście zagadnienia import a procedury specjalne kluczowe znaczenie mają:

• uszlachetnianie czynne,

• składowanie celne.

Jakie procedury specjalne stosuje się w imporcie?

Uszlachetnianie czynne

Uszlachetnianie czynne to procedura umożliwiająca przetwarzanie towarów nieunijnych na obszarze Unii Europejskiej bez zapłaty należności celnych przywozowych.

Uszlachetnianie czynne polega na tym, że:

• towar jest importowany,

• nie powstaje obowiązek zapłaty cła i VAT w momencie objęcia procedurą,

• towar jest przetwarzany (np. montaż, naprawa, obróbka),

• produkt końcowy jest wywożony poza UE albo dopuszczany do obrotu.

Jeżeli produkt końcowy zostaje wywieziony, należności celne nie są pobierane. Jeżeli zostaje dopuszczony do obrotu, należności są naliczane według zasad określonych przepisami.

Uszlachetnianie czynne stosuje się:

• przy produkcji eksportowej,

• przy montażu komponentów z państw trzecich,

• przy naprawach towarów przeznaczonych do ponownego wywozu.

Składowanie celne

Składowanie celne to procedura pozwalająca na magazynowanie towarów nieunijnych pod dozorem celnym bez zapłaty należności celnych i podatków.

Składowanie celne polega na tym, że:

• towar jest wprowadzany do składu celnego,

• nie powstaje obowiązek zapłaty cła i VAT,

• towar pozostaje pod kontrolą celną,

• towar może zostać dopuszczony do obrotu w późniejszym terminie albo wywieziony poza UE.

Procedura ta jest stosowana, gdy importer:

• nie zna jeszcze przeznaczenia towaru,

• chce odroczyć zapłatę należności,

• planuje reeksport.

Odprawa czasowa

Odprawa czasowa umożliwia czasowe używanie towarów nieunijnych na obszarze UE z całkowitym lub częściowym zwolnieniem z należności celnych.

Stosuje się ją m.in. dla:

• sprzętu wystawowego,

• środków transportu,

• urządzeń wykorzystywanych czasowo.

Tranzyt

Tranzyt umożliwia przemieszczanie towarów nieunijnych pod dozorem celnym z jednego miejsca do drugiego bez zapłaty należności.

Jakie są ryzyka związane z procedurami specjalnymi?

Zastosowanie procedur specjalnych wiąże się z określonymi ryzykami prawnymi i finansowymi.

Powstanie długu celnego

Dług celny powstaje, jeżeli:

• towar zostanie wykorzystany niezgodnie z warunkami procedury,

• nie zostanie zamknięta procedura w terminie,

• wystąpią braki ilościowe.

Sankcje administracyjne

Możliwe są takie sankcje administracyjne, jak:

• kary pieniężne,

• cofnięcie pozwolenia,

• odmowa stosowania uproszczeń.

Ryzyko podatkowe

Nieprawidłowe rozliczenie procedury może skutkować:

• obowiązkiem zapłaty zaległego VAT,

• odsetkami,

• odpowiedzialnością karnoskarbową.

Jakie obowiązki ewidencyjne wiążą się z procedurami specjalnymi?

Podmiot korzystający z procedur specjalnych ma obowiązek prowadzenia szczegółowej ewidencji.

Ewidencja musi umożliwiać:

• identyfikację towarów,

• kontrolę ilościową i wartościową,

• monitorowanie terminów,

• wykazanie sposobu zakończenia procedury.

Ewidencja powinna zawierać następujące elementy:

• numer zgłoszenia celnego,

• opis towaru,

• ilość i wartość,

• miejsce składowania lub przetwarzania,

• datę objęcia procedurą,

• sposób zakończenia procedury.

Brak prawidłowej ewidencji może skutkować uznaniem, że warunki procedury nie zostały spełnione.

Dopuszczenie do obrotu a procedury specjalne

Kiedy warto stosować procedury specjalne w imporcie?

Procedury specjalne warto stosować, gdy:

• towar ma zostać wywieziony poza UE,

• produkcja jest ukierunkowana na eksport,

• konieczne jest magazynowanie bez natychmiastowej zapłaty należności,

• przedsiębiorca chce poprawić płynność finansową poprzez odroczenie zapłaty.

Decyzja o zastosowaniu procedury specjalnej powinna być poprzedzona analizą:

• modelu biznesowego,

• przepływu towarów,

• ryzyk prawnych,

• kosztów administracyjnych.

Podsumowanie

Procedury specjalne w imporcie to rozwiązanie stosowane wtedy, gdy przywóz towarów nie kończy się dopuszczeniem do obrotu. Procedury takie jak uszlachetnianie czynne oraz składowanie celne umożliwiają zawieszenie należności celnych, przetwarzanie towarów lub ich magazynowanie pod dozorem celnym. Zastosowanie tych procedur wymaga spełnienia warunków formalnych, prowadzenia szczegółowej ewidencji oraz prawidłowego zamknięcia procedury. Nieprzestrzeganie przepisów powoduje powstanie długu celnego i odpowiedzialność finansową.

FAQ – najczęściej zadawane pytania

Kiedy import można objąć procedurą specjalną?

Import można objąć procedurą specjalną, gdy towar nie ma być od razu dopuszczony do obrotu w Unii Europejskiej. Konieczne jest spełnienie warunków określonych w przepisach oraz – w wielu przypadkach – uzyskanie pozwolenia organu celnego.

Jakie procedury specjalne stosuje się w imporcie?

W imporcie stosuje się procedury specjalne, takie, jak: uszlachetnianie czynne, składowanie celne, odprawa czasowa oraz tranzyt. Każda z nich umożliwia zawieszenie należności celnych przy spełnieniu określonych warunków.

Jakie korzyści daje zastosowanie procedur specjalnych w przypadku importu?

Główną korzyścią zastosowania procedur specjalnych w przypadku importu jest zawieszenie lub odroczenie zapłaty cła i VAT. Procedury specjalne umożliwiają także przetwarzanie towarów oraz ich magazynowanie bez nadawania im statusu towaru unijnego.

Jakie obowiązki wiążą się z procedurami specjalnymi w przypadku importu?

Podmiot, który korzysta z procedur specjalnych w przypadku importu, musi prowadzić szczegółową ewidencję, przestrzegać terminów zakończenia procedury oraz zapewnić identyfikowalność towarów. W wielu przypadkach wymagane jest uzyskanie pozwolenia i ustanowienie zabezpieczenia.

Jakie ryzyka wiążą się z niewłaściwym użyciem procedur specjalnych w przypadku importu?

Niewłaściwe użycie procedur specjalnych w przypadku importu może skutkować powstaniem długu celnego, naliczeniem odsetek, sankcjami administracyjnymi oraz odpowiedzialnością karnoskarbową. Naruszenie warunków procedury powoduje obowiązek zapłaty należności wraz z odsetkami.